Kalbine bi ömür şiirler fısıldayabilsem keşke,
Göreli gönlünü iflah olmaz bu gözler,
Sen esersin bi yerlerden, aklım dağılır,
Kaçıp gözlerinden nerelere sığınılır?
                                                        Fatma Yanar

Bir gün uyanabilir, korkabilir ve aldanabilirim uğursuz sabahların görkemli güneşine. 
Nitekim uyanmak kavramının lüks olmadığı bu çakır keyif günlerde seninle uyuma ihtimali ısıtabilir içimi.  
Güneşe bakarak görkemini kaybet diyesim de yok değil. 
Uzuvlarımın titreyişi engellenemez bir hatıra gibi duvarda resmedilmiştir çünkü.  
Madde iken görkemin etkisi çok daha çok manasını kaybetmektedir. 
Haddini unutan her sıradanlaşma ihtimalimi gözardı edemiyorum. 
Gel diyebiliyor aslında dilim. 
Dilimin aşamasız seslenişine kâfi gelmiyor ağzımdaki buruk tat. 
Edebi söylemlerin uğradığı soykırımı bitirebilir aslında acının yüksek kalp mahkemesinden dil olağan mahkemesine olabilecek sevki. 
İnanılabilir mi? 
Söze lanet okuyan her bakışım adına gelince kapanmaktan yana. 
Çifte standartların yüceliği çıldırmış birer casus olmaya meyilli. 
Gizlilik sadece harflere olan aldatmaca gibi saçma. 
Ve ben yine ağlamaklı bir balık gibi saklıyorum gözyaşlarımı. 
Bedensel bütün bağlarını kesip intihar suretiyle dibe vuran balığın yaşadığı özgüveni sadece gözlerine dair gerçekleştirme olasılığı paramparça ediyor beni.

Mehti'den..


masumane

0 yorum: