Hasretin nazlıdır  Ankara, diyordu Ahmed Arif...

Ankara'nın ne nazı kaldı ne hasreti. Kaçıp gidesi geliyor bu şehirden insanın. Daha kaç şehirden kaçılır bilemiyorum. Bu şehire geldiğimden beri üçüncü vakkayı yaşadım. Burnumun dibinde patlayan bombalarla bir yaşam ne kadar normal kılabilir ki insanı...


Yaşamak bir şans meselesi. Arayanlarımın 'kalabalık yerlerden uzak dur' tembihlerinden sıkıldım. Hrant'ın sözünü ettiği bir güvercinin ruh tedirginliginde hissediyorum kendimi.

Ne olacak bu hal, ne olacak sonumuz diyorum herkes gibi.  Ama biliyorum ki böyle gitmemeli, bu köhne düzen değişmeli. 


masumane

0 yorum: